Motivatie? Altijd handig om een voorraadje ergens te hebben liggen voor het geval dat. Je weet, als zwoegende, doorgewinterde HR-champion met strategic businesspartner aspiraties, natuurlijk nooit wanneer je weer eens partieel verslagen wordt door niet aangekondigde noch afgestemde HR-manoeuvres van het lijnmanagement, je helaas toch buitenspel gezet wordt als het zakelijk echt spannend wordt en er een te dure consultant ingevlogen wordt die een rammelend advies in een mooi mapje voor vier keer jouw maandsalaris komt afleveren met de woorden: "implementeer dit maar even", je toch niet aan tafel komt te zitten bij de strategische top, je die unloseable ontslagzaak toch verliest, je HR-scorecard alweer niet serieus genomen wordt, of je voor de honderste keer moet uitleggen dat kortdurend zorgverlof niet bedoeld is voor het uitlaten dan wel verzorgen van huisdieren of andere levende have. Voor dit soort situaties van abrupte of graduele devaluatie van uw eigen motivatie, en zorgvuldig geconstrueerd zelfbeeld, biedt Nuislog u, namens onderstaande bron, een onvervalst stukje Amerikaanse Yes-We-Can-motivatie aan zodat u ook 'amazing dings' kunt gaan doen in 2011. Gratis. In pdf, dat wel. Het Open-Deuren-Risico ligt geheel bij de lezer. Deel uw motivatievreugde en -leed in de comments.
Download: Do Amazing Things 2011
Bron: http://renegadehr.net/
Posts tonen met het label Motivatie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Motivatie. Alle posts tonen
dinsdag 25 januari 2011
vrijdag 11 september 2009
Motivatie en kaas
Onthulling: motiveren is fout. Het is een feit. De wetenschap heeft het aangetoond. Ons denken over motiveren werkt niet. Sterker nog, het heeft een dusdanig effect dat het contraproductief is op motivatie en effectiviteit. De vraag is of je een ander uberhaupt kunt motiveren.
Wat is het klassieke denken over motivatie? Ondanks alle nieuwerwetse motivatiemoderniteiten is het basale denken over motivatie gebaseerd op het principe van belonen en straffen. Gewenst gedrag wordt beloond met passend salaris, aaien over bollen, goede beoordelingen, bonussen, aanzien, het grootste kantoor en een nieuwe iphone. Ongewenst gedrag wordt voorkomen door het dreigen met sancties: inleveren bonus, of zelfs een malus, geen promotiemogelijkheden, slechte beoordelingen, geen zakgeld, geen nieuwe leaseauto of in sommige landen lijfstraffen. Dit universele principe van 'carrot en stick' wordt overal toegepast: op het werk, in scholen en in de opvoeding. Tot zover niets nieuws.
In onderstaande presentatie van ideefabriek TED (overigens, de hele site staat vol 'ideas worth spreading') wordt dit idee onderuit gehaald. Volgens de spreker, Dan Pink (Wie? Reservoir Dogs?) is er geen wetenschappelijk bewijs dat dit klassieke motivatiemodel aansluit bij wat de huidige werknemer nodig heeft noch dat het effectief is. De huidige werknemer heeft immers geen standaardwerk waarbij veel gestructureerde, routinematige vaardigheden nodig zijn, maar moet steeds vaker aanspraak makenop de rechter, creatievere hersenhelft. De conditionerende benadering van motiveren is echter gericht op het creeren van voorspelbaar gedrag en daardoor nauw gelieerd aan de activiteiten van de linker hersenhelft.
Het wetenschappelijk bewijs dat Pink hiervoor aandraagt is gebaseerd op het beroemde kaarsonderzoek van Karl Dunckler uit 1945 naar functionele fixatie, maar dan in de versie van een zekere Sam Glucksberg. Uit dit onderzoek bleek dat de snelheid van oplossen niet versterkt wordt door het in het vooruitzicht stellen van beloningen, maar dat het juist andersom werkt. Pink werkt dat vervolgens uit naar een motivatiemodel gebaseerd op intrinsieke motivatie en gegroepeerd rondom de begrippen autonomy, mastery en purpose.
Is dit nu een trendbreuk? Is dit dan het inzicht wat we allemaal hebben laten liggen, waar we niet opgekomen zijn? Is dit de metanoia voor managers? Ik vind het meevallen. Ik denk dat dit verhaal past in de lijn over leidinggeven in professionele organisaties en daardoor niet een radicaal nieuw (hoewel verhelderend en toepasbaar) concept/inzicht is. Deze denklijn gaat uit van intrinsieke motivatie, verrassing, autonomie en vrijheid om te proberen, creeren en innoveren. Het zet zich af tegen het causale maakbaarheidsdenken zoals het scientific management dat ooit eens bedacht (berekend) heeft en welke met name gestoeld is op extrinsieke beloning, en dit is, jawel, de carrot en stick. Motiveren is dus niet iets wat een manager moet leren, maar in staat waarin werknemers (ik noem vanaf heden: de selfpropulsed professional) zich bevinden omdat zij zich identificeren met hun professie, de aard van het werk en de waarden van de organisatie.
Volgende keer meer, maar dan echt over motivatie en kaas.
In onderstaande presentatie van ideefabriek TED (overigens, de hele site staat vol 'ideas worth spreading') wordt dit idee onderuit gehaald. Volgens de spreker, Dan Pink (Wie? Reservoir Dogs?) is er geen wetenschappelijk bewijs dat dit klassieke motivatiemodel aansluit bij wat de huidige werknemer nodig heeft noch dat het effectief is. De huidige werknemer heeft immers geen standaardwerk waarbij veel gestructureerde, routinematige vaardigheden nodig zijn, maar moet steeds vaker aanspraak makenop de rechter, creatievere hersenhelft. De conditionerende benadering van motiveren is echter gericht op het creeren van voorspelbaar gedrag en daardoor nauw gelieerd aan de activiteiten van de linker hersenhelft.
Het wetenschappelijk bewijs dat Pink hiervoor aandraagt is gebaseerd op het beroemde kaarsonderzoek van Karl Dunckler uit 1945 naar functionele fixatie, maar dan in de versie van een zekere Sam Glucksberg. Uit dit onderzoek bleek dat de snelheid van oplossen niet versterkt wordt door het in het vooruitzicht stellen van beloningen, maar dat het juist andersom werkt. Pink werkt dat vervolgens uit naar een motivatiemodel gebaseerd op intrinsieke motivatie en gegroepeerd rondom de begrippen autonomy, mastery en purpose.
Is dit nu een trendbreuk? Is dit dan het inzicht wat we allemaal hebben laten liggen, waar we niet opgekomen zijn? Is dit de metanoia voor managers? Ik vind het meevallen. Ik denk dat dit verhaal past in de lijn over leidinggeven in professionele organisaties en daardoor niet een radicaal nieuw (hoewel verhelderend en toepasbaar) concept/inzicht is. Deze denklijn gaat uit van intrinsieke motivatie, verrassing, autonomie en vrijheid om te proberen, creeren en innoveren. Het zet zich af tegen het causale maakbaarheidsdenken zoals het scientific management dat ooit eens bedacht (berekend) heeft en welke met name gestoeld is op extrinsieke beloning, en dit is, jawel, de carrot en stick. Motiveren is dus niet iets wat een manager moet leren, maar in staat waarin werknemers (ik noem vanaf heden: de selfpropulsed professional) zich bevinden omdat zij zich identificeren met hun professie, de aard van het werk en de waarden van de organisatie.
Volgende keer meer, maar dan echt over motivatie en kaas.
woensdag 24 juni 2009
Motivatiesnack: zelf water toevoegen, even roeren, klaar!
Even een snelle hap motivatie. Gewoon, omdat je er niet van aankomt. Lifehack heeft een aantal instantoplossingen om uw leven per direct te verbeteren. Een soort instantsoep voor het menselijk welbevinden (zelf water toevoegen uiteraard, niet laten koken).
De instantsoep kent de volgende smaken:
10 Virtually Instant Ways To Improve Your Life
De instantsoep kent de volgende smaken:
- Stop jumping to conclusions.
- Don’t dramatize.
- Don’t invent rules.
- Avoid stereotyping or labeling people or situations.
- Quit being a perfectionist.
- Don’t over-generalize.
- Don’t take things so personally.
- Don’t assume your emotions are trustworth.
- Don’t let life get you down.
- Don’t hang on to the past.
10 Virtually Instant Ways To Improve Your Life
donderdag 23 april 2009
Dirty jobs en de onzin van de perfecte baan
Dirty jobs. In een eerdere post is tv host Mike Rowe al besproken. In onderstaande film een interessante beschouwing over het fenomeen werk, passie en de overwaardering van de wens om de 'perfecte' baan te vinden.
dinsdag 17 maart 2009
Manage uw stress levels
In het kader van beheersing van de algehele malaise en crisis die overal als een spook rondwaart en gelijkende een zinkput de energie uit organisaties wegspoelt zoals opkomend tij met een zandkasteel doet, en vervangt door contraproductieve en lastige vormen van stress, presenteert nuislog een (kleine) snack met als titel: How to Manage Your Stress Level, van Judith Ross.
Voor degenen met een verminderd inzicht in het fenomeen stress, een uitleg.

Voor degenen met een verminderd inzicht in het fenomeen stress, een uitleg.
zondag 4 januari 2009
Motivatie voor maandag
Het zit er weer op. De redactie van nuislog is inmiddels terug van kerstreces en morgen begint de wereld weer op werksnelheid te draaien. Voor al die mensen die zichzelf morgen weer terug zullen vinden op een niet nader te noemen flexplek in een niet nader te noemen bedrijfs- of ander pand en hierbij een lichte vorm van demotivatie hebben ontwikkeld: de nuislog motivatieposter voor aanstaande maandag:


Abonneren op:
Reacties (Atom)